Derinlerimde

Hayatımın, Başı Ve Sonu Belliydi; Hiç Olmazsa Ortasını Kaçırmamalıydım

08.09.2018
202
Hayatımın, Başı Ve Sonu Belliydi; Hiç Olmazsa Ortasını Kaçırmamalıydım

“İlk buluştuğumuz gün hemen şiirler okudu bana Nâzım’dan. Böylece elimi tutmaya cesaret etti.” Kadınlar geçerken dönüp bakmayan bir masal kahramanıydı. Bu masalı yürütecek miyiz Olric? Evet efendimiz. Dünyada bir tane kahraman bulunmalı. Tek başına yaşayanlara cesaret vermek için. Hep böyle yaşadı dersek sevinirler. Yalan olmaz mı? Nasıl olur? Doğru. “Birşeyler içmek için bir yere girdik. Babasından bahsetti orada. Babasının yüreğine verdiği sıkıntıyı anlattı. Annesine hep söylenirmiş babası. Kulakları bu homurdanmalarla doluydu. Bir gün aynaya bakmış: yeni bıyık bırakmaya başladığı sıralarda. Babasını görür gibi olmuş aynada: babasının gençlik resimlerini. Korkmuş. “Babama benzeyeceğim sonunda,’ diye sızlandı.” Necati ona hayrandı. Erkekler, dönüp dakikalarca bakar kadınların arkasından. Seni bir kere olsun yakalayamadım, diyordu. “Arkadaşlarıma danışmalıyım,’ diyordu. ‘Bütün ilişkilerimizi tartışırız biz.’” “Bizlere değil herhalde. Kültürlü arkadaşlarına olacak. Burhan’a danışmış olacak.” “Burhan’ı ben de tanıdım. Yolda tanıştırdı, utanarak.” “Kimden utandı? Burhan’dan mı, sizden mi? Kendinden mi?” “Neden utandığı belli değildi.” Yaşamaktan utanıyordu herhalde. Hayata karşı ayıp oluyordu. On yüz bin şeyi birden yaşamak istiyordu. Hangisine sarılsa başkasına ayıp oluyordu. Kaç parça olabilirdi? Neden bu utançları bir yana itip yaşamaya çalışmadı? Gözlerini yerden kaldırmayı denemedi?

Hiçbir zaman pastanedemuhallebicidekızlabuluşupgözlerininiçinebakarakonahayatınıanlatanerkeklerdenbiri olmayacağına yemin etmişti. Sahte olmaktansa yaşamamak iyidir Turgut. Hepimiz ihanet ettik ona. “İkinci gün kavga etti benimle, artık gitmem gerekiyor dediğim zaman. Teyzem bende kalıyordu. Hava kararmıştı. ‘Bir daha hiç gelme istersen,’ dedi.” Çok az vaktim kalmıştı Turgut. Anlamıyordu. Çok beklemiştim. Hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım. Oyalanacak durumum yoktu. Ezberlemiş olduğum bütün şiirleri okumalıydım, bütün kavgalarımı çıkarmalıydım, bütün kuruntularımı ortaya dökmeliydim. Belki seni bir erkek anlayabilirdi Selim. Nasıl olur? hepimiz, birbirimizin gözünü oyuyorduk. Bir kadın karşı koyamazdı: artık bana karşı konulmasını istemiyordum. Doludizgin gitmek istiyordum.

 

Oğuz Atay – Tutunamayanlar

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.